- Gratis verzending vanaf €60
- GEMAAKT IN BELGIË
- Levering overal in Europa
Ontdek het fantastische verhaal achter de beroemde pralines van Leonidas. Van Griekenland tot België, via de Verenigde Staten, alles draaide altijd om passie, doorzettingsvermogen en vindingrijkheid. De inspanningen en het talent werden ruimschoots beloond, want het bedrijf Leonidas staat nu wereldwijd bekend.
Een familiegeschiedenis
Meer dan 100 jaar geleden ontwikkelde Leonidas Kestekides de eerste praline zoals we die vandaag de dag kennen. In de loop der tijd hebben vier generaties van de familie Kestekides hun stempel gedrukt op de Leonidas-chocolade, waardoor dit merk is uitgegroeid tot een groot en succesvol familiebedrijf. Wat begon als een klein winkeltje met een schuifraam waar de pralines op de vensterbank werden uitgestald, is nu een wereldwijd merk met meer dan 1200 winkels. Want iedereen kent de heerlijke creaties van Leonidas. Ontdek hier het ontstaan van deze chocoladerevolutie.
Geboorte van Anatolia Leonidas Georges Kestekides in Nigde, Turkije. Niemand wist toen dat Leonidas Kestekides iemand zou worden die zijn hart zou volgen om zijn dromen te verwezenlijken. Toen hij nog jong was, besloot Leonidas samen met zijn broer Avraam om in de straten granita’s en andere zoete lekkernijen te verkopen. De twee broers woonden in die tijd in Griekenland, in een politiek en economisch instabiele regio. De verkoop van deze zoetigheden stelde hen in staat te overleven.
Op 18-jarige leeftijd ruilde de ambitieuze Griek de granita’s in voor wijn door te beginnen met de verkoop van het kostbare brouwsel in het mooie Italië. Maar het geluk is niet aan zijn zijde. Een van de vrachtwagens die een grote hoeveelheid van zijn wijnvaten vervoerde, waarvoor hij geen verzekering had, krijgt een ongeluk. Geruïneerd blijft Leonidas Kestekides echter niet bij de pakken neerzitten. Gedreven door zijn ambitie besluit hij zijn geluk te beproeven… in de Verenigde Staten, op zoek naar zijn Amerikaanse droom en zijn hoop om fortuin te maken in dit beloofde land. Op dat moment leert hij van zijn passie zijn beroep te maken en wordt hij banketbakker.
Maar hoe is deze getalenteerde Griek in België terechtgekomen? Tien jaar later, in 1910, neemt Leonidas Kestekides met de Grieks-Amerikaanse delegatie deel aan de Wereldtentoonstelling van Brussel. Hij presenteert er zijn creaties op het gebied van zoetwaren en gebak aan de ongeveer 13 miljoen bezoekers. En zijn inspanningen worden beloond: Leonidas wint de bronzen medaille, gemaakt door Godefroid Devreese. Zijn succes blijft niet onopgemerkt. Alle ogen zijn gericht op Leonidas Kestekides, en vooral die van de mooie Belgische Joanna Emelia Teerlinck. Is ze gevallen voor zijn zoete lekkernijen? Of kon hij haar slanke figuur en porseleinen huid niet weerstaan? Hoe dan ook, Leonidas trouwt in 1912 met Joanna en ze vestigen zich in Gent.
In 1913 neemt Leonidas Kestekides opnieuw deel aan de Wereldtentoonstelling, ditmaal georganiseerd in Gent. Nadat hij met trots zijn nieuwe creaties aan de bezoekers heeft gepresenteerd, wint hij op 27 oktober de gouden medaille en een herdenkingsdiploma. Het jaar 1913 was een jaar vol succes voor Leonidas. Op nummer 34 van de Veldstraat in Gent besluit hij zijn eerste tearoom te openen. Samen met Joanna serveert hij er gebak, zoetwaren, snoep en ijs. Vanwege de invasie van de Duitsers sluit Leonidas in 1918 tijdelijk zijn deuren. Maar hij merkt dat de bourgeoisie nog steeds op zoek is naar kleine genoegens… Zijn terugkeer zal dan ook een knaller zijn. Naast zijn tearoom in Gent opent hij een “Proeflokaal en koud buffet” in Blankenberge. De kustplaats is in die tijd erg trendy en de bourgeoisie verblijft er graag om de modieuze winkels en het casino te bezoeken. De tweede tearoom van Leonidas is toen gevestigd op de begane grond van het beroemde hotel Lion d’Or.
Terwijl Leonidas met Joanna geniet van zijn succes in België, verslechtert het politieke klimaat in Griekenland. Het succes van Leonidas bereikt zijn familie in Griekenland, die besluit hem in Gent te komen vergezellen. De leden van de familie Kestekides hebben allemaal bijgedragen aan het merk, en vooral Basilio, de neef van Leonidas. Hij leert het vak van banketbakker bij Leonidas. De twee vullen elkaar perfect aan: de een is een geboren verkoper en de ander een creatieve geest. Er ontstaat een vader-zoonrelatie tussen de twee mannen, die een reeks heerlijke pralines creëren.
Basilio en Leonidas worden hartelijk ontvangen in Brussel. ‘s Nachts bereidt Basilio zijn heerlijke pralines in een klein atelier vlakbij de Grote Markt. En ‘s ochtends trekt hij door de stad met zijn kar getrokken door zijn paard om ze aan zijn trouwe publiek te verkopen. Alles ging goed, tot Basilio op een dag door de politie op de vingers werd getikt voor ambulante handel. Ze verplichten hem zijn producten in een winkel te verkopen. Basilio huurt dan een pand op nummer 58 van de Anspachlaan. Maar het is zo klein en smal dat het geen deur heeft die uitgeeft op de laan. Basilio, trouw aan zichzelf, vindt dan een oplossing. Hij stelt zijn snoepgoed uit op de vensterbank en verkoopt zijn pralines rechtstreeks aan de voorbijgangers via het schuifraam. Het was een revolutionair idee! Basilio verkoopt tot 35 kilo snoepgoed per dag, rechtstreeks van het productieatelier naar de vitrine, zonder tijd of versheid te verliezen. En vooral, voor de helft van de prijs van zijn concurrenten. Het was het begin van de verkoop via het schuifraam, dat later het handelsmerk van Leonidas zou worden.
Leonidas heeft ook de Tweede Wereldoorlog overleefd. Basilio koopt de cacao en maakt zijn eigen chocolade. Leonidas wordt synoniem voor succes. Op 20 februari 1948 slaat het noodlot toe: Leonidas Kestekides overlijdt. Ondanks dit verlies was Basilio vastbesloten om een luxeproduct voor iedereen toegankelijk te maken.
De groeiende vraag naar Leonidas-pralines werd door Basilio geanticipeerd, die in 1950 de hulp inriep van zijn jongere broer Alexandros Kestekidis, vader van de huidige voorzitster Vasiliki, die zich met zijn echtgenote Hélèni in België vestigde, en af en toe van zijn oudere broer Jean-Yani Kestekoglou, vader van mevrouw Maria en mijnheer Dimitrios, om de reputatie van het merk Leonidas op te bouwen zoals we dat vandaag de dag kennen. Ze begonnen eerst met het atelier uit te breiden en de productie van pralines te verhogen. Deze beslissing was bedoeld om de prijzen laag te houden, waardoor een verhoging van de productie noodzakelijk was.
Alexandros Kestekidis maakte gereedschap om de amandelspijs een fruitvorm te geven. Deze gereedschappen worden vandaag de dag nog steeds gebruikt. Hij nam ook de ontwikkeling van nieuwe kleine machines voor zijn rekening om de pralines niet meer handmatig te produceren. Deze machines hebben ook de weg vrijgemaakt voor de creatie van nieuwe smaken, waardoor het assortiment pralines werd uitgebreid. Basilio verhuisde naar nr. 46 van de Anspachlaan voor een grotere ruimte, waar zich vandaag de dag nog steeds een Leonidas-winkel bevindt.
Brussel is dol op de ambachtelijke pralines van Basilio. Ze zijn inderdaad van uitzonderlijke kwaliteit en goedkoop. Voor een doosje van 100 gram moest men destijds 10 Belgische frank (oftewel 25 eurocent) betalen. Veel ondernemers zullen bij Leonidas aankloppen en de winkels zullen tientallen keren vermenigvuldigen.
Beroemd, begeerd, gezocht, gevraagd. De Manon, zoals we die vandaag de dag kennen, is uniek. Hoe is hij ontstaan? Oorspronkelijk was de Manon gevuld met een bereiding op basis van nougatine, gegarneerd met een noot en omhuld met een laag suiker. Het is Yanni Kesdekoglou, een van de leden van de familie van Leonidas, die het recept verandert. Yanni zal met dit nieuwe recept een wereldprimeur creëren. Hij heeft het geniale idee om de suiker te vervangen door witte chocolade. Niemand anders ter wereld maakt op dat moment pralines op basis van witte chocolade. De noot wordt vervolgens vervangen door een hazelnoot, die kan worden geroosterd en daardoor beter bewaard kan worden. Tot slot vervangt hij de nougatine door de beroemde botercrème. Het nieuwe recept geeft geboorte aan de Manon waar we vandaag de dag nog steeds dol op zijn. Tot 1983 wordt de prijs van Leonidas-pralines geblokkeerd door de Belgische overheid, net als die van brood en melk. Waarom? Omdat Leonidas-pralines werden beschouwd als een eerste levensbehoefte.
De productie blijft stijgen, maar Leonidas realiseert zich dan iets uitzonderlijks: hij maakt reclame door geïnteresseerden te vragen geen aanvraag meer in te dienen om nieuwe winkels te openen, omdat de productie het niet kan bijbenen. Deze actie getuigt van de groeiende populariteit van de Leonidas-producten en van de wil om de kwaliteit te behouden ondanks een grote vraag.
In 1985 besluit Jean-Yani Kestekoglou zich wegens gezondheidsproblemen terug te trekken uit het management van het bedrijf, waardoor de derde generatie het stokje kan overnemen. Het is zijn dochter, Maria Kesdekoglu-Kestekides, die samen met haar neef Yanni de leiding van het bedrijf op zich zal nemen. Ze wordt in 1992 vergezeld door haar nicht, Vasiliki Kestekidou, en samen zorgen ze voor het management van het bedrijf. Vervolgens neemt de broer van mevrouw Maria, mijnheer Dimitrios Kestekoglou, in 2004 de beslissing om zich bij hen aan te sluiten in de directie van het bedrijf, waarmee hij een einde maakt aan zijn carrière als oogarts, om ook bij te dragen aan de continuïteit van dit grote erfgoed.
Zo heeft hij begin 2004, als gedelegeerd bestuurder, de leiding van Leonidas op zich genomen met het doel de overgang van een familiebedrijf naar een professioneel management voor te bereiden. In 2005 werd, op zijn voorstel, voor het eerst een interne auditcommissie opgericht, bijgestaan door een interne auditor, waarvan hij lid was. Hij was voorzitter van de raad van bestuur in de jaren 2004, 2006, 2008 en van 2011 tot 2014. Momenteel zetelen mevrouw Maria, mevrouw voorzitster Vasiliki en mijnheer Dimitrios alle drie in de raad van bestuur van Leonidas, en hun kinderen bereiden zich voor om de fakkel over te nemen.
Om aan de groeiende vraag van de consumenten te voldoen, breidt Leonidas zich verder uit door het voormalige gebouw van de Bel-kaasfabriek in de Bassinsstraat in Anderlecht te kopen. Leonidas breidt zich uit naar de Verenigde Staten en Azië.
Alle Leonidas-winkels worden opgeknapt en het schuifraam verdwijnt. Alle winkels over de hele wereld nemen een nieuwe stijl aan. Leonidas kiest voor het interieur voor een kleurenpalet dat de authenticiteit en de waarden van het merk weerspiegelt. De stijl, warm en harmonieus, benadrukt de kwaliteit, de knowhow, de ervaring en de authenticiteit. Of u uw pralines nu koopt in een Leonidas-winkel in Brussel, New York of Parijs, u zult altijd het gevoel hebben dat u wordt verwelkomd in dezelfde winkel, met een moderne en gezellige sfeer.
Koffie en pralines vormen het perfecte huwelijk. Leonidas opent dan in 2005 de eerste Leonidas Chocolates & Café in Brussel. Dit concept wordt nu internationaal uitgerold en stelt u in staat om er te genieten van een heerlijke kop koffie, ambachtelijke chocolade en een zachte chocolademelk.
Zijne Majesteit koning Filip van België onthult op 15 november 2013 zijn lijst van Gebrevetteerde Hofleveranciers, waarop Leonidas een plaats inneemt dankzij de uitmuntendheid van zijn kwaliteit en zijn betaalbare prijs. Deze bekroning beloont het doorzettingsvermogen en het harde werk van alle mensen die hebben bijgedragen aan het succes van het merk Leonidas.
Sinds 1 oktober 2021 gebruikt Leonidas duurzame cacao voor de productie van zijn pralines. Een vanzelfsprekende omschakeling als je sinds 1913 de ambitie hebt om met chocolade geluksmomenten te creëren voor iedereen. Dankzij deze certificering zijn de levens- en arbeidsomstandigheden van 2.450 cacaoboeren en hun families verbeterd.
Door een fatsoenlijk en stabiel inkomen voor de boeren te ondersteunen, draagt Leonidas op zijn manier bij aan een betere wereld voor mens en planeet. En voor meer geluk en omdat de Leonidas-pralines voor iedereen toegankelijk willen zijn, neemt Leonidas de kosten van deze inzet voor duurzame cacao volledig voor zijn rekening zonder de prijzen in de winkel te verhogen.
Sinds zijn komst in het familiebedrijf in 2004 koesterde mijnheer Dimitrios de droom om een nieuwe fabriek te bouwen om aan de toekomstige behoeften te voldoen en de continuïteit van het bedrijf te waarborgen. Pas op 12 december 2023 is de bouw van de nieuwe fabriek in Nijvel eindelijk begonnen met de plaatsing van de eerste steen, waarmee het begin van een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van Leonidas werd gemarkeerd.
